Opphaldet ved Six Mile Lake går mot slutten. Dei siste vekene har vore brukt flittig for å få gjort nokre av dei tinga me endå ikkje har rekke.

I slutten av mai var me ein tur på Haines Beerfest, Alaska. Det var nærmare 100 ulike typar øl å smake på og den vesle byen Haines var stappfull av glade Alaskanarar og Yukonarar, og tre nordmenn. På tur tilbake, i Haines Junction, kom me tilfeldigvis i prat med Michael Gates. Han er historikar og forfattar frå Whitehorse og har akkurat publisert bok om Dalton Trail. Denne stien vart brukt til å transportere kyr, sauer og reinsdyr inn til dei svoltne gullgravarane i Klondyke i 1898. Dalton Trail går like forbi hytta og me har vore nysgjerrige på historia knytta til stien. At me tilfeldigvis skulle treffe på den personen som kjenner historia aller best var ikkje anna enn eit lykketreff. Han inviterte oss på boklansering same kveld, noko me sjølvsagd takka ja til.

Returen til hytta gjekk til fots langs Dezadeash Lake. I andre enden hadde me parkert kano, telt og campingustyr for å ha to dagar fiskeferie ved vatnet der. Som me hadde frykta var Ally-kanoen blitt forsøkt brukt som leiketøy for bjørnen. Store potar hadde klort hol i bunnen. Heldigvis var skadane små, men typisk nok hadde me gløymd reperasjonsutstyr akkurat denne gongen. Lappesaker til liggeunderlag + ducktape vart løysinga som heldt oss flytande heim over Six Mile Lake.

I byrjinga av juni testa me ut ei ny rute opp i fjella som me ser frå hytta. Å følgje breidda av Undie Creek viste seg å vere mykje lettare ein gamlevegen gjennom busk og kratt. På toppen av Fragleberget, dagens mål, ser me brått rett i auga på to Dall Sheep (fjellsau). Den eine kjem rett mot oss og vert svært så stor gjennom kameralinsa til Anna. Anna tar eit steg attende, for solide horn i bakenden fristar ikkje. Sauene var derimot fredlege, men svært så nysgjerrige på Ginger. Ginger er jo nesten kvit som ein sau.

Etter inntak av vår standard turlunsj, pulverpotetstappe med pølse, byrja returen. Brått ser me fleire villsau, i steinura 30 meter under oss. Det er både søyer og lam, men ingen bukkar. Til vår store overrasking vert dei ståande ei stund før dei sprett av garde som kenguruar ned skråninga.

Til tross for at me denne dagen, 5. juni, skriv dag 326 i hytteboka er det framleis nye ting å oppdage. Me padla eit lite stykke ned Dezadeash River og inn i eit gamalt elveløp som me trudde berre var eit myrvatn. Det viser seg derimot å vere ein djup kanal og kjempefint for padling. Me gjekk i land for å drive litt history hunting. Jack Dalton sin gamle Klondyke-sti finn me raskt, men ynskjer også å finne Pennocks Post. Dette var ein handelspost drive av ein bande kalla «The mysterious 36». Me finn ikkje anna enn to rustne blikkboksar, men derimot ein nydeleg poppelskog. Me døyper plassen til det klingande namnet Appendix Post sidan kanalen ligg som ein blindtarm av Dezadeash River.

Sommaren er komen for fullt no og me nyt varmen som best me kan. Som vanleg er det frukost i 8-9tida med havregraut, frukostblanding eller heimebakt brød. Oftast i hytteveggen dersom veret tillet det. I bakgrunnen er det CBC-radio 1, med det som har vorte våre faste radioprogram; «The current» og «Q». Det er også lesing, skriving av dagbok, blogg og avisartiklar. Dei siste vekene har me også byrja med vasking og pakking, samt fullføra prosjekta me aldri blei heilt ferdige med.

Niende juni hadde me besøk av familien Dickson med vener, i tillegg til hyttenaboane Grif og Florence med familie. Det vart ein kjempetriveleg avskjedsfest med grilling, bålfyring, hesteskokasting og badminton. Det er likevel trist å sei farvel til alle folka her som nærast har blitt som familie for oss.

No er me i Whitehorse for å ta imot mødrene som kjem på besøk. Medan me ventar sender me tunge pakkar i posten, heng me med venene våre, og har hatt nok ein avskjedsfest, denne gongen med sushi på bodet. Saman med husmødrene reiser me attende til hytto for siste gong. Det er med ein klump i halsen at me innser at friåret vårt snart er over. Allereie?

Anna og Steinar