Mai har vore ein månad med mange hendingar langs Six Mile Lake. Igjen har me fått oppleve natur og dyreliv på nært hald. Veret har ikkje vore det beste og for fyrste gong har me vore litt vêrsjuke. I løpet av dei to fyrste vekene i mai låg dagtemperaturen rundt 5-6 C°, det var mykje vind og sola glimra med sitt fråvær. Det toppa seg natt til 16. mai då det fall 10-15 cm snø i løpet av natta. Heldigvis smelta det meste i løpet av neste dag. No når det nærmar seg juni er det godt og varmt ute. Det spirer rundt hytta, rabarbraen veks og sivet på vatnet har fått eit grønskjer.

Då me kom attende til hytta i slutten av april, var all snø forsvunne og mykje av isen var gått opp. Då kom kanoen raskt på vatnet og årets fyrste padletur var eit faktum. Labradoren Ginger er tilbake og kanoen har vore brukt flittig både til fisking og turar. Det har vore eit utruleg dyre- og fugleliv langs vatnet med bisamrotter, bever, trompetsvanar og tusenvis av ender. På vatnet sprett det endeleg fisk, men han har vore vanskeleg å få has på. Steinar prøvde alt som var av floger, spinnarar og slukar og vart meir og meir frustrert. Men endeleg, 22.mai 2012 kl.16.37 satt vårens fyrste fisk på kroken. Ei gjedde på 2,2 kilo. Anna si fiskelykke er ikkje så stor, men så er heller ikkje fiskeinteressa og tolmodet stort.

Tilbake på hytta oppdaga me også eit elgkadaver på andre sida av elva. Ørn og skjor kretsa rundt skrotten og forsynte seg godt. Me skjøna at her var det sjans å få sjå større dyr og rigga til med kjøkkenstolar og kamerastativ inne i skogen. Neste gjekk me ned for å sjekke og då låg ulven og knaska på eit lårbein. Utruleg nok fekk den ikkje ferten av oss sjølv om me var berre 60 meter unna. Anna fekk nokre gode filmopptak både denne, og dei to neste dagane.

I mai hadde me vår fyrste ulykke. Ginger prøvde å smake på eit trepinnsvinn. Trepinnsvinet er dekka av lange piggar med mothaker. Resultatet av møtet vart over 50 piggar i snuten og munnen. Det vart ein lang og vond kveld for alle tre då me måtte trekke kvar enkelt pigg ut med leatherman. Det er nok framleis nokre restar igjen, men Ginger ser frisk ut og lograr like glad som alltid.

I midten av mai kom Griff og Florence opp elva med båten sin og som vanleg så skjer det mykje når dei er på hytta si ved Six Mile. I tillegg til å bli servert masse god mat får me også ein god dose spenning. Me vart med Griff på ein liten båttur opp til Dezadeash Lake for å sjå på eit bjørnekadaver. På vegen opp såg me tre svartbjørn i løpet av 15 minutt. Steinar tok over roret og Anna speida med kikkert. Griff skaut på to av dei, men treff berre den eine, ein liten hann.  To dagar seinare skyt Griff enda ein svartbjørn på same stad som den førre, ein stor hannbjørn på om lag 150 kg. Me hjelpte Griff med å hale bjørnen 100 meter gjennom myr og siv, og deretter laste han om bord. Ein tung jobb. Me fekk også vere med å flå bjørnen. Biologen Anna gjekk etterpå amok med kniven og skar i dei fleste organ som var mogleg å skjere i.

Same veka var me med Griff på beverjakt ned langs Dezadeash River. Ei spennande «katt og mus jakt» mellom båt og bever. Beveren stikk hovudet opp ein gong i blant for å puste og då skal ein vere rask å sikte og skyte. Dersom det blir bom må ein følgje boblene frå beveren som sym under vatnet. Ikkje alltid like lett gjennom siv og sterk straum på elva. Me enda opp med to stykk bever om bord og kunne studere dei to rare skapningane med interesse. Lange sylkvasse tenner, korte padleføtter og ein diger hale på ein klumpete kropp. Nabobeverane våre har til no overlevd beverjakta. Me kryssar fingrane for at dei slepp unna.

17.mai vart feira med ein telttur til Surprise Lake. Ikkje lange turen frå hytta, men likevel ein av favorittplassane våre. Frå ein fin rygg kunne me nyte utsynet over landskapet og dyrelivet der. Som vanleg levde vatnet opp til namnet me har gitt det. Ender, bever, bisamrotter, trepinnsvin og elg var nokre av dyra me såg i løpet av kvelden. Ginger tok ein liten symjetur etter beverane, men klarte som vanleg aldri å ta dei att.

Medan sommaren sig innpå oss kan me ikkje nekte for at opphaldet går mot slutten. Det er framleis tusenvis av ting me skulle gjort før me forlèt Yukon; padleturar, fisketurar, fjellturar osv. Noko rekk me over i løpet av dei siste vekene, men andre opplevingar får vente.

Anna og Steinar